حائلة : هر چيزى كه رنگ عوض مىكند . نافذة : پايان‌پذير . قوّالة : هلاك‌كننده . الهشيم : گياه خشك و شكننده . العبرة : اشك و اندوه . تطلّه : از ريشه « طلّ » به معناى باران سبك و اندك است . ديمة : بارانى كه بدون رعد و برق دوام مىيابد . هتنت : ريخته شد . مزنة : ابر . اعذوذب : گوارا شد . أوبى : شوم گشت . غضارة : نعمت . رغبا : چيزى كه به آن رغبت مىشود . أرهقته : او را پوشاند . القوادم : پرهايى كه در نوك بال پرنده قرار دارد . أزواد : جمع « زاد » به معناى توشه . يوبقه : او را هلاك مىسازد . فجعته : عزيزى را از او مىربايند . الابّهة : عظمت . دوّل : بارى براى اين و بارى براى ديگرى . رنق : كدر .